19. Sjef Janny Thailand. Bangkok

25 februari 2016 - Bangkok, Thailand

We waren in het Siriraj ziekenhuis. En neen, voordat je schrikt en denkt wat nu weer, niks aan de hand!

In dit ziekenhuis zijn een paar musea waar ik heel graag eens een kijkje wilde nemen.
Om er te komen was best een hele onderneming, want je kunt er niet met de skytrain heen. Dus..
We nemen een taxi, die stelde voor om ons naar de Chao Praya rivier te brengen, naar een pier waar we dan met de veerboot verder konden. Het ziekenhuis ligt aan de overkant.

Nou, goed plan dus. Toen we bij de pier kwamen bleek dat voor toeristische boottochtjes te zijn. Een ticket kostte 1300 bath p.p. Een vermogen, dus dat doen we niet! We lopen een straatje verder, naar het Marriot Orchid hotel, nou daar kon ik natuurlijk even sjiek gaan plassen, met 2- en werden de deuren van de lobby opengehouden en kon ik naar binnen. Altijd leuk!

Naast het hotel inderdaad de pier en voor 2 tickets betaalden we 13 bath per persoon!
Dat is echt een belevenis, er zijn allerlei verschillende boten, oranje vlag, blauwe gele vlag. 
Als ze gaan stoppen leggen ze bij een steiger aan, varen met een rotgang er op af, dat je denkt, die ramt de hele boel. Matroos springt eraf, goed een lijntje uit en blaast op een fluitje en je kunt in en uit stappen, maar vlug dan, want hij vertrekt meteen weer! Een drukte van belang, goed geregeld en snel ter plekke!
We moesten zeker 20 minuten mee, en bij het ziekenhuis eruit, dat heeft een eigen steiger, aan de overkant, en dan steekt ie dus gewoon de rivier over, en die is écht breed, en vol met boten, wat een exercitie!
We melden ons bij het museum dat ik wilde zien, blijken er wel 5 te zijn. We betalen entree voor alles en moeten de tas en fototoestel in de kluis. Als bewijs moeten we een id card achterlaten, en ik geef mijn OV pasje, ook goed.
Dan staan er overal bewakers, keivriendelijk, naar nu blijkt volgen ze ons per camera. We zijn helemaal alleen, geen andere bezoekers. 
Eerst sturen ze ons de bibliotheek in, sit down! Nou ja, zitten dan, film kijken. Gaat over het ontstaan van het ziekenhuis en de archeologische vondsten op die plek. 
Interessant. Het blijkt een spoorwegstation geweest te zijn.
Mooi gebouw, glimmende teakhouten vloeren, heel interactieve tentoonstelling.
Maar hier kwam ik niet voor, ik wilde naar het medisch museum. Andere gebouw, dus wij, na een lunch in het gebouw van het ziekenhuis, verderop, gebouw 38 2 hoog, weer tasjes inleveren en OV en wij naar binnen.
Eerst een tentoonstelling over de tsunami, en wat de medische staf daar voor heeft betekend,  en vooral wat voor soort verwondingen mensen hadden. Film én foto's van open wonden en andere narigheid. Mwah, Sjef vond het maar zozo. Wist ie nog niet wat er vervolgens kwam!

De volgende tentoonstelling ging over het menselijk lichaam, alle organen, zenuwen, spieren én afwijkingen. Foetessen, miskramen en mismaakte baby's op sterk water. Sjongejonge wèn ellende!
Open ruggetjes, open buikjes, hoofdjes zonder hersenen, siameese tweelingen, met hoofd aan elkaar, met buikje aan elkaar, gezellig samen in een bak sterk water, voor eeuwig. Bizar! Ze kijken je gewoon aan.
Vroeg me trouwens af, waarom ze Siameese tweeling heten. We zijn hier immers in Siam = Thailand.
Door naar de volwassenen, op sterk water een gevangene, veroordeeld voor moord, mooi in vol ornaat in een glazen bak.
Dan schedels met kogelgaten, botbreuken , ik kan het allemaal niet meer opnoemen, interessant om eens te zien.
Levers, verwoest door alcohol, longen, zwart van het roken, harten met problemen, alles is er te zien.
Nadat weer rondje gemaakt hadden, nog een te gaan, het bacteriologisch museum. 
Alles wat je kunt oplopen door verkeerd voedsel. Sushi en wat daar in kan zitten. Sjef zijn paradepaardje, rauwe vis eet hij niet!
Ik heb ze gezien, het assortiment (lint) wormen met hun hele familie, heel veel andere narigheid, zoals hele dikke benen, rare voeten en ontstoken ballen.
Kortom, het was er fantastisch! Geen spijt van!

In de loop van de middag, zelfde weg terug. Zó leuk die veerboten, erachteraan in de BTS, de skytrain. Ik heb weleens van die filmpjes gezien dat mensen werkelijk die trein werden ingeduwd, nou zo druk was het hier ook in de spits. Maar gedisciplineerd als ze zijn wacht iedereen netjes in de rij tot alles is uitgestapt en stapt dan ook netjes in. Plek zat!
We waren net terug toen we alweer vertrekken moesten om met Remy te gaan eten. Remy is een vriend van Coen, kwam als puber veel bij ons, heeft veel gereisd en woont sinds 10 jaar hier in Bangkok. We hebben een taxi genomen, geen zin in weer naar het station lopen. Taxichauffeur spreekt goed Engels vraagt where do you come from, oh Hollànd! Arjan Robben, Korman, Vitesse, Azjaks, Feyenoord.. No good! Your national team, no good! Tja hij het eigenlijk wel gelijk. Grappig, of niet dan!

We zijn er al, Nana Soi paed, restaurant Monsoon, traditie geworden.
Remy is er ook en al gauw raken we aan de praat over zijn bedrijf, http://www.liveaboard.com, een website zoals booking.com, alleen je kunt bij hem boten en duikvakanties overal ter wereld reserveren.
We eten heerlijk en na een gezellig weerzien nemen we afscheid. Leuk! 

Morgen, laatste dag in Bangkok, alleen maar een shop plan....
We zien het wel!

4 Reacties

  1. Liesbeth:
    25 februari 2016
    Hoihoi, je weten nu dus hoe de inwendige mens in elkaar steekt. Fijn, je kunt misschien wel als vrijwilliger in het ziekenhuis aan de gang Sjef.
    Shopse morgen en een goeie, veilige vlucht.
    See you.
    XLiesbeth
  2. Ria:
    25 februari 2016
    Gelukkig Sjef en Janny, jullie zijn er nog. Gisteren geen bericht en dan vandaag in het ziekenhuis!! Het is wel een ervaring maar spreekt mij niet zo aan al deze ellende, ga morgen maar lekker shoppen, jullie hebben tenslotte wat uitgespaard door niet met een toeristisch bootje te gaan. Houdoe he.
  3. John viguurs:
    25 februari 2016
    Jullie hebben wel veel vrienden, toch?waar ook ter wereld.Geniet maar.
  4. Heidy:
    26 februari 2016
    Denk dat t wel apart was om te zien al die menselijke organen, skeletten en mensen op sterk water, brrrr...
    Een hele goede terugvlucht, en tot volgende week op het werk janny, houdoe war